Gehard glas versus gelaagd glas

Het belangrijkste verschil tussen gehard en gelaagd glas zit in de manier waarop elk glas wordt geproduceerd. Gelaagd glas wordt gemaakt door een glassubstraat (ook wel laminaat of polyvinylbutyral genoemd) tussen twee extra glasplaten te plaatsen, terwijl gehard glas wordt gemaakt door een groot stuk glas snel achter elkaar te verwarmen en af ​​te koelen. Beide soorten glas worden verwarmd en terwijl ze heet zijn, worden de grote stukken glas op rollen gerold, zodat ze de vorm aannemen die past bij het patroon van de voorruit. Beide methoden zorgen voor een sterk en duurzaam glas dat wordt gebruikt in autoruiten en voorruiten, maar elk heeft zijn eigen kenmerken en gedrag.

Gelaagd glas is nuttig, want als het tijdens een auto-ongeluk wordt geraakt, zal de voorruit of het raam niet in miljoenen kleine stukjes uiteenspatten. In plaats daarvan blijft de voorruit of het raam bij elkaar, maar er zitten talloze scheuren in het glas, maar voor het grootste deel blijven de gebroken stukken nog steeds aan elkaar plakken in plaats van in honderd verschillende richtingen te worden gegooid. In het geval dat een steen of ander voorwerp met hoge snelheid tegen de voorruit of ruit botst, zal de voorruit ook niet versplinteren, maar er kan wel een barst of chip ontstaan ​​die het zicht van de bestuurder kan belemmeren. Gelukkig kunnen de meeste scheuren of schilfers eenvoudig worden gecorrigeerd met de hulp van een professionele voorruitreparateur of zelf met behulp van een voorruitreparatieset of hars. Gehard glas is ook erg sterk, maar het kan in miljoenen kleine stukjes uiteenvallen. Hoe vaker het snelle opwarm- en afkoelproces plaatsvindt, des te sterker het glas zal zijn, maar het zal ook brosser worden. Door de verwarming en koeling wordt het glas feitelijk samengedrukt, waardoor het 5 tot 10 keer sterker wordt dan het oorspronkelijk was. Die compressie zorgt er ook voor dat het glas in botte stukken breekt in plaats van in scherpe, puntige (en gevaarlijke) scherven.

Hoewel het nog steeds veiliger is dan in grote, scherpe glasscherven in te breken, wil je geen voorruit van gehard glas. Dit is de reden waarom gehard glas, wanneer het in auto's wordt gebruikt, alleen wordt gebruikt voor de bestuurders-, passagiers- en achterruiten. Hoewel het misschien onveilig lijkt om glas te gebruiken dat in een auto kan versplinteren, zijn er twee goede redenen waarom het wel wordt gedaan. Ten eerste kan het gebruik van dit breekbare type glas van pas komen als er een ongeval of andere noodsituatie heeft plaatsgevonden waarbij een reddingsploeg de ruit moet inslaan om iemand uit het voertuig te halen. De andere reden is dat het gebruik van gehard glas veel, veel goedkoper is dan het gebruik van gelaagd glas.

Hoewel het duurder is, zijn er naast de weerstand tegen breuken nog veel meer voordelen aan het gebruik van gelaagd glas. Gelaagd glas is vanwege het glazen substraat en de twee glaslagen feitelijk een buffer tegen harde geluiden en UV-stralen van de zon. Dit is nog een reden waarom het voor de voorruit wordt gebruikt, aangezien dit het grootste raam in een voertuig is. Dit is dezelfde reden waarom gelaagd glas vaak wordt gebruikt voor de ramen in hoge gebouwen die veel direct zonlicht krijgen. Sommige autofabrikanten overwegen zelfs om gelaagd glas als dak van het voertuig te gebruiken. Veel conceptauto's hebben dit idee, dat een cielo-dak wordt genoemd.